Minder scrollen, meer wandelen: waarom we Libelo gebouwd hebben

De manier waarop we elkaar online ontmoeten, werkt niet. De meesten van ons voelen dat heel sterk aan, ook al zeggen we het zelden hardop. Vaak genoeg, heb ik een app afgesloten met een slechter gevoel dan waarmee ik hem opende om te weten dat ik daarin niet alleen sta.

We openen een app op zoek naar verbinding. We sluiten hem met een leeg gevoel vanbinnen. Een bepaalde metric ging omhoog (meer likes, meer comments), maar hoe relevant is dat eigenlijk? Een feed bleef ons voeden, maar op een bepaald moment voelde dat niet langer als voeding en begon het te voelen als ruis. En op de een of andere manier blijft er na al dat scrollen minder van ons over dan toen we begonnen. En toch komen we er telkens naar terug.

Dit is geen persoonlijk falen. Dit is een ontwerpkeuze van de vele social media platformen.

Het businessmodel waar niemand over praat

Facebook, Instagram, X en ook LinkedIn zijn niet gebouwd om ons met elkaar te verbinden. Ze zijn gebouwd om onze ogen op het scherm te houden, want elke extra minuut daar kan geld opbrengen voor een bedrijf dat onze aandacht aan iemand anders verkoopt. Het algoritme van de feed blijft content voorstellen en blijft doorlopen. Want een feed die eindig is, is een feed is die niet verslavend is.

We zijn nooit echt de gebruikers van deze platformen geweest. Wij zijn de oogst.

Zodra ik er aandacht aan begon te besteden, zag ik dit patroon overal. Likes en volgers zijn niet zomaar leuke cijfertjes. Ze zijn een scorebord dat stilletjes bepaalt wat we durven zeggen, wat we posten en soms zelfs wat we de moeite waard vinden om te doen. Een boswandeling die niemand fotografeert, begint aan te voelen alsof ze niet gebeurd is. Een stil, echt gesprek met een buur levert geen "engagement" op. En zo worden net die stukken van het leven die ons het meest levend doen voelen naar de marge geduwd, terwijl wat het online goed doet naar het centrum schuift.

Ik vind die ruil de moeite niet meer waard.

Een andere vraag

Libelo vertrekt van een andere vraag dan die welke die platformen stellen. Zij kijken hoe ze mensen langer in de app houden. Wij kijken hoe we mensen naar buiten helpen, om opnieuw verbinding te maken met zichzelf en met de natuur. Zij optimaliseren voor engagement. Wij kijken of een gemeenschap elkaar echt kent en steunt.

Er is geen algoritme dat zich voedt met jouw aandacht, geen contentmodel dat beloont wie het hardst roept, geen likes of volgers die verbinding in een scorebord veranderen. Wat op Libelo relevant is, wordt bepaald door twee eerlijke dingen: je eigen omgeving, en waar je echt om geeft. Dat stem je zelf af, via waardering, en niet via een like-of-word-vergeten-mechaniek van platformen die nooit met jouw welzijn bezig waren.

Wat we in de plaats bouwen

Libelo helpt je de community te vinden (en te bouwen) die voor jou echt. kan kloppen. Je eigen omgeving, de plek waar je werkelijk woont en wandelt en ademt. Je vrienden en familie. De mensen wiens werk of interesses je bewondert. Lokale groepen rond wat je graag doet, of dat nu vogels kijken is, trailrunnen, of gewoon meer tijd buiten dan binnen doorbrengen.