Dąb beczkowy – dąb rosnący w Lesie Białowieskim, który osiąga największy obwód pnia (wysokość 130 cm od podstawy – 760 cm, wysokość ponad 30 m). Pod koniec lat 80. XX wieku stan drzewa był całkiem dobry – praktycznie wszystkie gałęzie korony były pokryte liśćmi. Na początku lat 90. nastąpił gwałtowny spadek witalności drzewa. Dziś drzewo jest martwe – uschło w 1992 roku, a pień jest obecnie w dużej mierze pozbawiony kory. Nazwa pochodzi od kształtu beczki pnia. Prawdopodobnie odkształcenie dolnej części pnia zostało spowodowane przez grzyba – chrząszcza dębowego.
